Verslag wandelweekend in Manderscheid op 3,4 en 5 Oktober

Vrijdag 3/10/2014 

Als je om 8:30u een afspraak hebt in het AC van Barchon dan moet je vroeg uit de veren. Dit was zeker het geval voor de 28 deelnemers aan het Kaddish WWE 2014. Het was een vlotte rit, geen files, mooi weer en we waren getuigen van een prachtige zonsopgang.

Een gezellige begroeting in de benedenhal van het AC bracht de sfeer er al meteen in. Nog even wachten tot we volledig waren en toen nam Kaddish volledig bezit van het restaurant op de 1e verdieping. De croissants, spek met eieren, fruitsap enz..., kortom voor ieder wat wils zorgden ervoor dat het ontbijt al een goede basis legde voor onze wandeluitspattingen later op de dag. Na het ontbijt nog een ritje van +- 1.5 uur en we draaiden de parking op voor ons hotel Heidsmüle in Manderscheid (D).

We mochten nog even genieten van een aperitiefje op het zonneterras voor het middagmaal geserveerd zou worden. Onze voorzitter Jos gaf nog even een klein overzichtje van de planning voor dit WWE en tooste op een goede afloop.

Na de intrek op onze kamers werden we terug beneden verwacht om 14:00 u voor onze eerste wandeling.

Onze plaatselijke gids Werner verontschuldigde zich dat hij geen nederlands sprak, maar voor Kaddish was dit geen probleem. We vertrokken richting bos en langzaam klimmend en af en toe dalend konden we kennis maken met de prachtige omgeving van Manderscheid. Onze gids had gehoord dat we vanavond een quiz zouden doen en wou daar graag nog een vraag van hemzelf aan toe voegen. We moesten op een bepaald punt goed rondkijken en alles in ons opnemen om dan verderop de vraag goed te kunnen beantwoorden. Even verderop was de vraag wat er in de omgeving anders was geworden dan 10 min daarvoor. Ander gesteente?  Fout. Andere bomen? Fout. Andere planten? Fout. AHA, de rivier stroomt de andere richting op dan daarnet. Juist! We waren al wandelend langs de “kleine Kyle” voorbij de samenstroming met een zijriviertje “de Lieser”  gekomen, en liepen dus nu langs dit zijriviertje dat de andere kant op stroomde. Even een stop in een boshutje vanwaar we een prachtig zicht hadden over de valei onder ons. Even voor we Manderscheid binnen zouden wandelen konden we nog de beide burchten bewonderen, die de geschiedenis van het stadje symboliseren. De ene, de Oberburg, een vroegere residentie van de keurvorsten van Trier, de andere, de Niederburg, het vroegere verblijf van de weereldse heersers van Manderscheid en  omgeving en afhingen van Luxemburg.

Als een troep van 28 man ergens neerstrijkt dan zit je terrasje meteen vol natuurlijk en ook het overliggende pleintje werd vlotjes ingepalmd door Kaddish. Het frisse gerstenat en aan-verwanten waren meer dan welkom voor onze wandelaars die blij waren om na deze lange tocht toch wat langer te kunnen verpozen dan bij de vorige tussenstops. Nadat de vochtbalans terug in orde was gebracht was het nog slechts 1 km lopen naar ons hotel. Voor het avondeten was er keuze tussen snitzel of forel. Alles opgediend in een apart zaaltje voor Kaddish wat dan tevens goed uitkwam om na het eten onze traditionele quiz te kunnen doen. Scherm en beamer waren aanwezig. Even nog een kleine technische storing en dan konden onze ploegen weer hun grijze celletjes laten werken. Na een aantal rondes was het duidelijk dat de eindsprint zou gaan tussen “De Loosers” en “Big Daddy en de Ladys”. Jeugd-fotookes van bekende en minder bekende personen zouden de beslissing brengen. Big Daddy en Co haalden het uiteindelijk. We mogen terecht weer fier zijn op onze quizmasters Yves en Mia die er weer voor zorgden dat alles vlotjes verliep en dat we op het eind van de avond toch weer een tikje slimmer waren geworden dan daarvoor. Yves en Mia , bedankt voor het vele werk.

Het was nu tijd om onze lichamen wat rust te gunnen zodat we allen weer met volle energie aan morgen zouden kunnen beginnen. Lekker in ons bedje, oogjes toe en snaveltjes dicht. Zzzzzzzzzzz.

 

 elpewe


Zaterdag, 4 oktober

Wat kan het leven toch mooi zijn als je kunt ontwaken in een met zon overgoten landschap. Het belooft weer een prachtige dag te worden. Geen vuiltje aan de lucht, zowel letterlijk als figuurlijk. 

Het was geen probleem om de plaats te vinden waar we het ontbijt konden nuttigen, gewoon op het  lawaai afgaan en aanschuiven. Lekkere eitjes, broodjes, beleg – niets te kort. Deutsche Gründlichkeit. Dit werd nogmaals bevestigd aan de hotelbaas – weliswaar in de zeer late uurtjes aan de bar (na de quiz). 

Om 10:00 verzamelen op de parking waar we samen met Werner und der hund een mooie wandeling gingen maken. Maar eerst een kleine interactie: een CD van Willy Somers heeft de boel nog eens extra opgevrolijkt en spontaan hadden we zin om te dansen, sommigen onder ons dan toch. Voorbijgangers vonden het zo leuk, dat ze zich niet konden houden om mee te dansen. Het was een korte maar krachtige dans. 

Door berg en dal kwamen we weer fantastische landschappen tegen, alles even mooi en door de zon was het nog mooier. Het was genieten van de natuur, de heerlijke herfstkleuren en het gezelschap. Zeer indrukwekkend als je zo een kakelende bende voorbij ziet trekken. Jaja mensen keken nog eens achterom. We hebben die dag het Vulkaneifel-Pfad bewandeld. Een pitstop werd aan een vulkaan gehouden waar we ontvangen werden met een drankje – vulkaanbier en frisdrank. Het was heerlijk genieten van het weer, het drankje en de omgeving. 

We wandelden richting Bettenfeld waar een lunch werd geregeld – een kleine gezellige Stube waar ons een stevige maaltijdsoep werd geserveerd. Met een paar pinten bier erover heen waren de buikjes weer goed vervuld en konden we terug verder stappen. Nog een viertal kilometers met een kleine lus eraan gebreid en dan richting hotel.

 Onderweg werden we al warm gemaakt voor de show van deze avond verzorgd door ons Kaddish professionele animatieteam. Charles heeft ons allen wel een oor aangenaaid: we moesten allemaal netjes gekleed zijn en om 20:30 was de take-off voorzien. Onze gedachten sloegen op hol: een vliegtuig, terrorisme, een moord. Maar neen hoor, allemaal verkeerd. Het thema was: 

KOMEN ETEN 

De volgende personen werden vertolkt door leden van ons animatieteam: 

Soi en Nancy door Marc en Monique                      

Hyacint en Richard door Wilfried en Alice

Kelly en Jean-Claude (klootje) door Charles en Jenny

Mo en Fatima door Jan en Liliane     

1 jaar heeft het animatieteam zich voorbereid en alles opgenomen op DVD. Zaterdagavond werd alles afgespeeld zodat wij een geweldige avond hebben meegemaakt. 

Ieder koppel had een onderdeel van het diner: Hyacinth en Richard de aperitiefhapjes, Soi en Nancy een voorgerecht, Mo en Fatima het hoofdgerecht (ik moet daar geen tekeningetje bijmaken wat voor gerecht dat was) en Kelly en Jean Klootje het nagerecht – helemaal spectaculair. Het publiek moest dan punten geven voor de vier koppels en de uitslag werd nadien bekend gemaakt. De winnaars waren Kelly en Jean-Klootje. Diegene die het dichtst bij het totaal aantal punten zat, kreeg een Kaddish messenset aangeboden. De winnaar was Eddy!! Jean-Klootje had het genoegen om het geschenk aan Eddy te overhandigen. 

Nadien kregen we dan nog de bloopers te zien – we hebben gegierd van het het lachen, maar wegens bepaalde redenen, ga ik niet in detail treden, want ik denk dat ik anders in den bak vlieg.

Op het einde zijn de 4 koppels in originele klederdracht naar voren gekomen. Dat was de kers op de taart. Ze werden met een staande ovatie toegejuicht. Om nog eventjes te bekomen van dit geweldig spektakel, hebben we dan nog maar iets gedronken. Dit is iets wat we niet snel gaan vergeten.

BEDANKT ANIMATIETEAM, JULLIE HEBBEN HET WEER GEWELDIG GEBRACHT!!!!

En ik vind het knap dat jullie dit doen en er zoveel tijd in steken en dit slechts voor 1 avond. Dat is uniek.

Met een ontspannen gevoel zijn we lekker ingeslapen.

Tot morgenvroeg.

km

 

Zondag 5/10/2014 

Het zonnetje was niet meer van de party op deze zondagmorgen. Een beetje een mistige morgen maar toch nog droog. Aan het ontbijt werd er natuurlijk nog deftig nagekaart over de filmanimatie van gisteren avond. Na het ontbijt was het “koffers pakken tijd” geblazen want onze kamers moesten dienen voor weeral een volgende lading hotelgasten. “ Goe bezig Hotel Heidsmühle”.

In de voormiddag zouden we nog een gezellige wandeling rond het kratermeer in Meerfeld gaan doen waar Maria voor gids zou spelen.

Een tiental  minuutjes met de auto en we konden onze wandelschoenen al aantrekken. Langs het meer stonden verschillende infoborden waarop de plaatselijke fauna en flora onder de aandacht werd gebracht. Het meer is erg visrijk wat aan de aanwezige vissers ook te zien was. Een klein stukje was er afgebakend voor de dappere zwemmers, maar vandaag waren die niet te bespeuren. Een heel mooie hoeveelheid waterlelies zouden in de zomer ook te bewonderen zijn maar vandaag zagen we enkel de groene bladeren die zielloos op het water dobberden. We hebben nog geprobeerd met onze prachtige zangstemmen om de bloemen naar boven te lokken maar het mocht niet baten. Dan maar verder naar onze drankstop in het dorpje zelf. Hier was Rony al gaan verkennen want met zijn pas geopereerde knie kon hij nog niet goed meewandelen.Terras en omliggenden werd weederom door Kaddish ingeplamd en “Brunnen Stübchen” was even een Belgische enclave in Duitsland.

Allen terug naar de auto’s op de parking en dan terug naar het hotel voor het middagmaal. Even tellen, 26 , 27 ... Oei waar is nr 28? Onze Gids bleek nog even naar toilet te zijn geweest en ondertussen was natuurlijk heel den troep al doorgelopen naar de parking. Even paniek maar terug in hotel bleek onze Rony een blinde passagier meegenomen te hebben.

Na het middagmaal was het nog even tijd voor een groepsfoto en dan werd er uitgebreid afscheid genomen van mekaar.

We hadden er weer een fantastisch wandelweekend opzitten. Dank aan alle organisatoren en animatoren, doe zo voort. We kijken al uit naar de volgende editie van WWE KADDISH.

 

elpewe

© Wandelclub Kaddish vzw 2016 -  p/a Jos Van Bavel, Eikenlei 115, 2960 Sint-Job-in’t-Goor