Eindelijk Voorbij de Antwerpse Ring waren wij even het noorden kwijt , maar Joske Vermeulen heeft ons op de Trammesantlaai in Schuuten op de rechte weg gezet naar sportcentrum De Zeurt waar wandelclub Kaddish zijn 23ste Reuze Wandeldag organiseert . Aktivia voorzitter Jef Joosten is juist de wandelschoenen stevig aan het knopen als wij er aan komen . Rotweer vandaag hé , ja , het zal onder de paraplu te doen zijn vandaag. Het regent immers pijpenstelen.

Inschrijven , wat fotootjes en met lange tenen op weg voor een tocht van 21 km door de Voorkempen . Ik weet niet of iemand hier een schietgebed gepreveld heeft of hebben ze hier een Sinte – Kaddish , als bij wonder gaan de hemelsluizen na 100 meter dicht en zal het een aangename vroege lentewandeling worden .Wij lopen een toertje rond het park dat tegen het Zeurtebos aanleunt en dan langs de drukke Brechtsebaan richting Schoten centrum .Eerst nog wat straten , maar dan eerst het Gelmelenparkje door en een eerste kasteeltje. Onder een gaanderij wordt het fraaie marktplein bereikt met zijn mooi stadhuis en enkele in het oog springende oude huizen .Wat verder wacht het gemeentepark. Rond wat voetbalterreinen komen wij bij het Kasteel van Schoten nu voornamelijk gebruikt als receptiezalen en tentoonstellingsruimte. Ernaast de ossenbloedrode 16de eeuwse Valkentoren , een overblijfsel van de vroegere inrijpoort .Wij lopen het hele park rond en komen er uit waar wij er ook in kwamen .Wij slaan nu de richting Wijnegem in en botsen wat verder tegen het kanaal Dessel – Schoten dat hier wat verder in het Albertkanaal uitmondt. Bij het eerste brugje steken wij over en voorbij wat woonboten wordt tot het centrum voor mentaal gehandicapten De 4 Notelaars gewandeld voor controle 1 na 6,5 km. Een gedeelte van de opbrengst van de wandeling gaat naar dit centrum .

Achter het centrum wacht de Ecotuin. Via wat vijvertjes , over wat brugjes , wat warrige wilgen voorbij komen wij in het natuurgebied ’t Wijtschot . Ondanks zijn geringe oppervlakte is Het Wijtschot van groot belang voor de natuur. Het is de groene buffer van de industrie langs het Albertkanaal , en ook een foerageerplaats voor de vele trekvogels in de winter . Wij doorlopen enkele prachtige eikendreven tot het eerste villagebied in het domein van Havre. Mijne “ schieven architect “ is hier helemaal in haar element , maar na een dennenbosje doorkruist te hebben, raakt zij helemaal van slag als wij de domeinen Schijndael en Villiers dwarsen. Kasten van villas zijn hier gewoon gemeengoed. Rustig kuierend komen wij terug bij het kanaal dat wij volgen tot de aangename kajakclub waar wij er 12,1 km hebben opzitten .

De laatste lus van 8 km zal een stuk langer uitvallen dan aangekondigd. Eerst nog eventjes langs het water en dan rechttoe, rechtaan benedendijks het kanaal richting Sint Job in ’t Goor. Er volgt een prachtig stuk bosparkoers op zanderige paadjes. Wij slingeren wat door een villawijk alvorens terug bij het kanaal te belanden .Over het jaagpad , neus in de wind , genietend van een heerlijk zonnetje ,wordt de terugtocht richting Schoten ingezet. Asfalt wordt een graspaadje tussen het riet tot Sluis 12. Hier steken wij over en volle gas langs een drukke Brechtse Baan stevenen wij op de aankomst af , maar niets is minder waar. Een doorsteekje tussen de huizen zet ons nog eens bij de kanaaloever af die wij al even vlug verlaten om wat verder de grote weg te dwarsen om nog een stukje Zeurtebos mee te pikken. Een dreef met eerbiedwaardig oude eiken leidt naar de achterzijde van het Zeurtepark , waar wij nog een toertje rond draaien alvorens de grote sporthal binnen te wandelen .

Een goed uitgebalanceerde wandeling, mooie natuur, wat geschiedenis en cultuur, in een verrassend mooi en groen Schoten .Wandelclub Kaddish verdient zeker de prijs van meest verzorgde wandeling. Ruime, gezellige rustposten , waar zelfs kleedjes op de tafels liggen, en het meest ruime aanbod van spijzen en dranken. Voor wie er een dagje Voorkempen voor over heeft zeker een aanrader .

Artikel geschreven door deelnemer Jean Pierre Declerck  

Wandelclub Kaddish met 781 deelnemers aan de Zeurt

Wandelclub Kaddish had vertrek en aankomst in de nieuwe sporthal van de Schotense tafeltennisclub aan de Zeurt. Voor deze manifestatie hadden voorzitter Jos Van Bave[ en zijn medewerkers niet minder dan 781 deelnemers, waarvan 200 individuelen. Dit wil zeggen 200 wandelaars die niet bij een wandelclub zijn aangesloten. Kaddish is dus andermaal een promotor voor de wandelsport en dat siert hen in grote mate. Club Kaddish had 68 clubs aan de Zeurt, waarvan zelfs een deelnemer uit het Groothertogdom Luxemburg en vier clubs uit Nederland. Het globaal aantal wandelaars kende een stijging van 12,74 percent. Dit is ons voorgerekend door voorzitter los Van Bavel. Alle deelnemers bewandelden dit jaar de oostkant van Schoten met o.a. controleposten aan de Wijtschotbaan bij de vzw De Vier Notelaars, het tehuis voor volwassen mentaal mindervaliden. Ook was er langs de Schotense vaart, bij de Kajakclub aan de Botermelkdijk, een halteplaats voorzien. Wandelclub Kaddish schenkt een groot deel van de netto-op-brengst van deze geslaagde wandeldag aan de Vier Notelaars. Zondag 8 november pakt Kaddish uit met een totaal onbewandeld gebied. Vertrek en aankomst is dan het Ekershof in Ekeren. Wie méér wil weten kan terecht bij Jos Van Bavel, gsm 0497/51 64 43. 

Bron: Bode van Schoten / Martin Vissers

Zoals gebruikelijk werd bijeenkomst geblazen om halfacht op het Marktplein te Schoten om dan gezamenlijk met de wagens naar Oud-Turnhout te rijden. Bestemming : natuurreservaat “Landschap De Liereman” en dit is amper enkele kilometers verwijderd van het centrum van Turnhout. Dit reservaat dat gedeeltelijk eigendom is van de gemeente Oud-Turnhout is één van de oudste beschermde natuurgebieden in ons land.  Het wordt beheerd door Natuurpunt, een vereniging voor het behoud van natuur en landschap in Vlaanderen. 

De  auto lieten we achter op het parkeerterrein aan het bezoekerscentrum waar we, al was het wat vroeger dan voorzien, reeds werden verwacht. De pistolekes lagen al uitdagend op ons te wachten en alleen de koffie was nog niet volledig klaar. Achteraf werd ons nog nen dikke ferme koffiekoek aangeboden om de laatste  gaatjes te vullen. Dan de wandeluitrusting aangetrokken en…. weg waren we met ons zestien (+ 2 hondjes) voor onze eerste wandeling van het seizoen. We kregen ook het gezelschap mee van iemand die ervoor zorgde dat we niet verloren zouden lopen want er zijn namelijk 6 wandelpaden van verschillende lengte waarvan er, wegens broedseizoen, enkele niet toegankelijk waren. Er is en diversiteit aan landschappen in dit gebied en we trokken om te beginnen door het bos via de bijenkasten (we zijn maar niet gaan zien of ze bevolkt waren) en liepen richting vennen waar ons eerste oponthoud zich bevond.  Via een lange houten steiger naar de observatietoren welke, eens beklommen, een prachtig uitzicht bood over de vennen en de begroeiing er rondom.  

Eén van de opmerkelijkste planten is de wilde gagel waarvan de katjes van de mannelijke plant als een oranjebruine gordel rond het ven slingert.  Zowel het blad als de stengel hebben klieren die een harsachtige geur verspreiden.  Het is hier één van de laatste vindplaatsen van de gagelplant in de Kempen.  In de middeleeuwen werd wilde gagel gebruikt om bier te kruiden.  Het gagelbier kon men proeven én kopen in het bezoekerscentrum. Onder begeleid gekwaak, gefluit en gezang der talrijke vogels (en het gekwetter van ons eigen zelve) werd de wandeling voortgezet langs de verschillende gebieden, namelijk : heide, elzen- en wilgenbroek, eikenberkenbos, dennenbos, grasland en ja, zelfs een duinlandschap. 

[Van 2004 tot 2009 wordt er aan landschapsherstel gedaan met steun van de Europese Commissie.  Er gebeuren omvormingswerken om de historische vennen in ere te herstellen.  Ook de vergrassing van natte heide wordt aangepakt].

Via een binnenweg, waar we tot aan onze enkels in de bladeren zakten en welke alleen onder begeleiding van een gids kon, kwamen we algauw langs het kleuterleerpad “het bos van Bo” en zo terug aan ons vertrekpunt.Ongeveer de helft van ons groepje ging uitrusten (men leze : zich laven).  De andere helft ging nog een kleine toer doen naar één van de vijvers waar ze nog iets belangrijks te zien kregen, namelijk: een groot stuk grond waar zich precies kleine molshoopjes bevonden. Alleen, geen minimolletjes maar wel wespennestjes!  

Bij terugkomst van onze “actieve” afdeling konden we buiten een paar tafels en banken bemachtigen om er in alle rust van onze picknick te genieten. Nadat de buikjes gevuld en de blazen geleegd waren werd terug verzameld op de parking en trokken we per auto naar Corsendonk.“Landschap De Liereman” en “Priorij Corsendonk” zijn slechts enkele kilometers van elkaar verwijderd dus in no-time waren we ter plaatse en konden algauw onze namiddagwandeling aanvatten. Normaal 9 kilometer maar ne plezante had het bordje doorgekrabd en er 7 kilometer van gemaakt.  Maar : 2 kilometer meer of minder “spielt keine Rolle” voor zo’n doorwinterde stappers als wij. Via de priorij, Maria W. maakte al een knieval vooraleer we aan de kapel kwamen (die wortels toch, godver….), kwamen we op een stuk geasfalteerde baan om vervolgens tussen het landschap te verdwijnen langs zandwegen.  Het stukje naast de autostrade maakte wél veel kabaal maar we konden elkaar, gelukkig, toch nog verstaan. Er werd goed doorgestapt en voor we het wisten waren we alweer aan ons vertrekpunt. 

Of het nu onze goede conditie was of de geur van de lichte of donkere “Corsendonk” weet ik ook niet. In elk geval werden op het terras van het “Corsendonk Hof” enkele vrije tafels bijeen geschoven en kon de garçon niet snel genoeg zijn om ons te bedienen. Miriam, Jos en Walter gaven het echter nog niet op en zijn nog een klein toereke gaan doen. Om halfzes was het dan zover en konden de hongerigen zich gaan spijzen. Ons plaatske was voorbehouden : binnen, op het balkon, omringd door retro-schilderingen en plafondspiegels welke natuurlijk voor de nodige grapjes zorgden. Wat de pot schafte vraagt ge?  Wel, het begon met een zacht roomsoepje gevolgd door een “grote” brochette met sla, een speciaal sauske en frittekes of kroketjes.  Hierna een héél lekkere “witte madame” (lees : dame blanche) en een koffietje.  Meer moet dat toch niet zijn?Rond 20 uur namen we afscheid en trokken we (enfin sommigen toch) richting home, sweet home.Een geslaagde dag met mooie wandelingen, prachtig weer en lekker eten.

Groetjes en “tot de volgende”!

Liliane

Waar wandelen ?  Brecht - Ekeren - Schoten – Stabroek - St Lenaarts

Er kan gewandeld worden via: bos, parken, kastelen en waterlopen.

De ontvangst is steeds vriendelijk en verzorgde startplaatsen en controleposten

Ø        Sinds de vorige Wandelinfo editie mogen we volgende nieuwe leden begroeten in onze club:

o         Ria Van Kuijk

o         Ingrid Moenssens en Paul  Gevers

Van harte welkom !

Ø        Mogen we vragen aan onze leden om de betalingen ruim vooraf te doen. De organisator van een "eigen tocht" en of activiteit dient het eten  meestal goed op tijd te bestellen. Onze penningmeester zal U daarvoor zeer dankbaar zijn. Zodoende doet U mee aan "prefinanciering" van onze club. 

Ø        2010 – 25 jaar Wandelclub Kaddish – Jubileumjaar: we hebben nog bijkomende sponsoring nodig voor ons "feestjaar"
Daarom een oproep aan alle leden om zich te engageren om bijkomende sponsors te zoeken (en te vinden). Volgende sponsors bevestigden reeds hun medewerking: 

o         De Heer Serge De Groof Riddershoeve Schoten

o         De Heer Patrick Gysels  Gastro Serv  te Schoten

o         VZW "De Vier Notelaars" uit Schoten

o         Tafeltennisclub Schoten (de Heer Michel Mertens)

Graag een seintje aan voorzitter Jos Van Bavel !!

Op zondag 8 november 2009 hebben we onze vierde Buntsetocht in Ekeren met een nieuwe startzaal nl. 't Ekershof in Ekeren groot hagelkruis nummer 6.
 
We hebben twee ruime en verzorgde controleposten nl. Parochiezaal "De Rozemaai" en de Schuttersgilde in het centrum van Ekeren.
 
Verder zullen de wandelaars langs het natuurgebied "De Oude landen", dat wordt beheerd door Natuurpunt, wandelen.
 
De "Ekerse Putten", wel bekend in duikersmiddens, zal eveneens worden aangedaan.
Historische gebouwen van Ekeren en een prachtig park staan eveneens op het menu.
 
Zoals U merkt: aan iedere wandelaar wordt gedacht.
Met de gekende "Kaddishkwaliteit" als toemaatje zal deze tocht weer een wandelhoogdag worden.

Nog veel wandelplezier.

De redactie.