EIGEN WANDELINGEN IN 2010

Korte omschrijving:

Afspraak om 7.30 uur op ons gewone plaatske, óf was het 8.00 u?  Allez, 't was dan toch 8 uur.  Spijtig van dat halfuurke dat we nog langer hadden kunnen blijven slapen.  We vertrokken met 18 want den Bruno zou ons ginds opwachten (Eddy was er niet bij want die moest nog bekomen van een weekske stress na het folklorefestival).Nà zo'n 80 km bereikten we tegen 9 uur Gooik : parel van het Pajottenland en mekka van de volksmuziek. In Volkscafé De Cam wachtte ons een rijkelijk ontbijt waarbij het aan spek met eieren niet ontbrak.De inrichting van dit café deed ons denken aan begin vorige eeuw.  Dat hebben we ook aan den lijve ondervonden want de stoelen waren ook nog van toen...

Na ons morgendeten werden we “boven” verwacht want daar bevindt zich namelijk het Volksinstrumentenmuseum.  We kregen hier eerst een stukje muzikale opvoeding uit het verleden en konden de klanken horen van een toenmalige doedelzak (bye the way : die komt niet uit Schotland maar is van origine uit Indië). Onze “leraar” deed heel het rijtje simpele, zelfgemaakte instrumenten af, namelijk : rommelpot, ratel, koehoorn, draailier en vooral de fluit, al dan niet met dubbele riet.En zo wisten we dan hoe het muzikantenleven er vorige eeuwen uitzag.Zo rond 11 uur gooiden we ons in de warmte van buiten en starten het eerste deel, het kleinere, van onze wandeling.  We begonnen aan het woestijnwandelpad en kijk, na 3,5 km verscheen daar toch wel het prachtig terras van café In den Haas.  Hier wordt het “bollenspel” beoefend, een variant op petanque maar wij kwamen wél om een lekkere frisse pint te drinken en aangezien Herman en Marc ons meedeelden dat we verder op onze wandeling niks (ocharme) meer te drinken kregen hebben we d'er nog maar één gedronken. 

Om halftwee, met nog 12,5 km in het verschiet, vertrokken we richting Roosdaal met in de verste verte de Hertboomwindmolen van Lombeek ook wel de kapitein Zepposmolen genoemd (ge weet wel van in onze jongen tijd).De warmte en de sommige “zware” bieren maakten het verder extra lustig (Ria was er ook bij).  En gelukkig kwamen we in het Berchembos zodat hier en daar wel eens iemand achter een boom of tussen de struiken kon verdwijnen om wat te lozen.En dan, eindelijk, een min of meer geschikt picknickplaatsje gevonden.  't Was al halfdrie toen we gretig onze bokes konden opeten.Helemaal boven hadden we een prachtig uitzicht op een uitgestrekte vlakte waar we, weer maar eens volgens Herman en Marc, aan de horizon zowel Aalst als Halle zouden moeten zien liggen maar ja 't konden evengoed Teutereweutere en Bommerskonte geweest zijn.  Hierna verdwenen we in het Neigembos voor de rest van onze wandeling.Voor sommigen onder ons was het wel eventjes afzien want sommige wegeltjes waren echt heel smal en dichtbegroeid met puntige braambesstruiken, dovenetels en hoog vlijmscherp gras (ge moet m'n benen eens zien).Nog even glinsterden onze oogjes toen we onderweg tóch nog een terrasje tegenkwamen maar o wee...  we moesten verder of kwamen te laat voor ons besproken avondeten.Stillekesaan kwamen we terug in de bewoonde wereld. 

Hier toonde Ria ons dat zij nog fit genoeg was en gaf een tamboermajorette voorstelling ten beste.  Zo werden, na het puffen en blazen, ook onze lachspier en nog eens in beweging gezet. Na dit opmonterend oponthoud zetten we onze “weg” verder.  Met weg bedoelen we dan : door de runderwei waar Monique haar sandaal in een Galowayplavei dipte én dwars door de maïsvelden tot we uiteindelijk terug in Gooik kwamen.Just in time want om 18 u werden we verwacht voor ons avondmaal : een groentesoepeke, frittekes met stoofvlees (en nog geen klein beetje) en als nagerecht een ijsje.  Bij dit alles waren dan nog voorzien : een héél speciaal aperitief “pruûfpalét De Cam” dit bestond uit 3 glaasjes van 13 cl zure bieren (lambiek, krieklambiek en guis) en 3 consumpties.Rond halfnegen werd dan afscheid genomen en reed elkeen op eigen tempo terug richting home – sweet home.Een héél geslaagde dag zowel wat betreft wandeling als gastronomie.  Aan te bevelen aan iedereen die van een prachtige natuur houdt met mooie vergezichten in een licht heuvelige omgeving.Met onze dank aan Herman en Marc en tot de volgende!

Liliane VS

PS - als er iemand de tekst en de muziek nog kent van het Tamboerke van Micha Marah, die mag dat eens komen voorzingen voor Ria zodat zij haar danspasjes terug kan inoefenen.