Wat zijn "eigen wandelingen"? Dit zijn unieke wandelingen die door en voor clubleden uitgestippeld zijn naar plekjes in binnen- en buitenland. Ieder lid kan namelijk het initiatief nemen zo'n daguitstap samen te stellen.

Organisatie en contact: Walter VandeLoo GSM 0495 549 679 e-mail: walter.vande.loo@telenet.be

Terugblik op de wandeling

Zondag, 13 juli 2008

Je houdt het niet voor mogelijk, maar ’t is echt!!!  Een wandelclub die er op uit trekt MET DE FIETS!  Serieus, een fietsende wandelclub, je moet er maar op komen!  Echt kompleet kaddish!!!  En … ’t was reuze plezant.  ’s Morgens afgesproken op de markt in Schoten as usual.  Dan met de wagen naar Linkeroever, meer bepaald Zwijndrecht, ten huize van Walter Van de Loo, een mooie, ruime  en gezellig ingerichte woning.  De zon was van de partij en Walter, zijn vrouw en zijn broer, of was het schoonbroer, hadden op het ruime terras een stevig ontbijt voorzien voor alle 15 deelnemers.  Lekkere verse pistolekes met beleg en koffiekoeken en een warme kop koffie of drie.  Allemaal gesponsord door Walter, waarvoor van harte dank van alle deelnemers.

Voor het vertrek naar Temse met de wagen toch nog even de mooie schilderijen van Walter gaan bekijken.  Wat die allemaal zelf bijeen geschilderd heeft … mooi, mooi, en nog eens mooi, we stonden er allemaal van te kijken.

In Temse huurden we voor een aantal onder ons een fiets.  Sommigen brachten hun eigen fiets mee, zelfs met kapotte band, en neen, ik ga niet zeggen dat die fiets van mij was.  Gelukkig werd die vlug hersteld door de deskundige fietsverhuurder.  En dan konden wij vertrekken.  Marc en Herman hadden een tochtje van 70 km uitgestippeld, het daarna gereduceerd tot 60 km, om later een afkorting te maken zodat er uiteindelijk nog een 45 km overbleven.  Dat was een wijs besluit,  Fietsen is toch wat anders dan wandelen, en 45 km lijkt niet zoveel met de fiets, maar ’t is lang zitten op een harde zaal, en daar nijpt het schoentje dan voor een wandelaar, als u begrijpt wat ik bedoel !?!?  Sommigen hadden echt wel last van het “zitvlak” na een aantal kilometers, en dan hoorde je wel eens van: “amaai mijn …”, “’t is precies rauw vleesch”, en nog andere dingen die ik hier niet kan of durf te herhalen.

Maar … de fietstocht zelf was heerlijk.  Langs de Durme, de “MIRA-brug” over, en langs de Schelde fietsten wij door het immense groene landschap naar de veerpont in Sint-Amands. De kattestaarten (noot voor Walter: Lytrum Salicaria) bloeiden er weelderig langs de kanten.  We werden er gelijk stil van.  En de zon, met af en toe een wolk, was nog steeds van de partij.  Marc gidste de groep langs wondermooie landschappen, en Herman sloot de rij om toe te zien dat niemand achterbleef.  Tweemaal stopten we om iets te drinken, alhoewel Marc de tweede maal dat café met dat schoon terras niet meer kon vinden in Branst.  Gelukkig was er ook een café met terras in Mariekerke even terug.

De eerste stop was tegenover “De Drie Goten”, en ondanks de dreigende wolk bleven we allen droog.  We maakten er ook kennis met de kippen met drie poten die heel hard kunnen lopen, en we leerden dat Merksem 15 km of was ‘t 5 km … , nu weet ik het niet meer zeker … , van ‘s Gravenwezel ligt. We stopten ook aan het standbeeld van Emile Verhaeren om onze meegebrachte boterhammekes op te eten, en Emile zag dat het goed was.  En dat was het ook, ’t was een formidabele tocht, zeker voor herhaling vatbaar.

Onze wandelclubfietstocht eindigde op de Rede van Temse waar ze begonnen was.  Bedankt Marc, Walter en Herman voor deze prachtige dag.  We hebben ervan genoten met volle teugen. Om af te sluiten aten we biefstuk of paling met frietjes in de Bistro daar op de rede van Temse, en de zon was nog steeds van de partij.  Ook dat was af, en er bleef niets over, alleen een klein stukje vlees voor de kat, maar ik ben er zeker van dat Bruno en Chris blij waren dat ze hun kat niet gestuurd hadden.

Een lustige fietser.