Wat zijn "eigen wandelingen"? Dit zijn unieke wandelingen die door en voor clubleden uitgestippeld zijn naar plekjes in binnen- en buitenland. Ieder lid kan namelijk het initiatief nemen zo'n daguitstap samen te stellen.

Terugblik op de wandeling

Vandaag samen op stap met de drie musketiers. 

Bewolkte hemel, lichte regenval, maar toch hadden we het gevoel dat het in Hasselt veel beter zou zijn en dat de hemel ging opklaren, wat ook zo was. Het vertrekpunt en om hoe laat? Juist geraden: de markt in Schoten om 07:30. Nadat iedereen elkaar had gekust, heeft Herman ons de routebeschrijving gegeven en ons ook al direct verwezen (indien nodig) naar het Natuurpunt in Hasselt indien iemand nood had aan een sanitaire behoefte. Het woord spreekt voor zich, natuurlijker kan het niet zijn. We zijn toch echt wel gewoontedieren en het ritueel wordt op elke wandeldag herhaald. 

We zijn netjes aangekomen in het domein Kiewit (niemand is verloren gereden – wat een prestatie). We hebben zelfs elkaar goed gevolgd (zonder, gelijk kiekens zonder kop in rondjes te rijden). Ondertussen brak de zon door het wolkendek en maakte we ons klaar voor de wandeling. Maar toch moet er wat sensatie zijn, wij kunnen niet op een normale manier aan een wandeling beginnen. Arlette heeft de koffer op haar hoofd gekregen. José was net nog iets aan het pakken uit de koffer, Arlette stond achter haar, maar José had dit niet gezien (ze heeft geen ogen op haren rug) en slaagt de koffer dicht. Kwak dat ding op Arlette haar hoofd. Die begon sterrekes te zien en onmiddellijk werden de grote middelen ingezet. Ja dat komt wel even aan natuurlijk. Jos met Arlette en een sympathieke man van het restaurant naar het ziekenhuis in Hasselt – SPOED. Daar werd Arlette geheel gecharmeerd en in de watten gelegd door een Haaaasseltse dokter.Het onderzoek verliep vrij snel! De rest volgt….. 

Ondertussen gingen wij toch maar naar het natuurcafé “Puur-Puur” waar ons een fantastisch natuurontbijt werd aangeboden. Echt waar, je gaat het niet geloven, maar er was nu eens vanalles om te eten: verschillende soorten broodjes, beleg, vers fruit, spek met eieren, yoghurt, ontbijtgranen, cornflakes, fruitsap, koffie, thee. We hebben daar lekker gesmuld en ondertussen werd er gebeld naar het ziekenhuis om te informeren hoe het ging met het hoofd van Arlette. Ze waren nog steeds aan het testen, maar het zou vooral gunstig evolueren. José was er zo van aangedaan, dat ze een traantje heeft gelaten. Dat is een accidentje, en dat kan iedereen overkomen dus hebben we José getroost. Aan de ontbijttafel komen natuurlijk zulke verhalen naar boven: vingers, handen en voeten die tussen de autodeur bleven steken, alles slaagt blauw uit, maar er waren geen amputaties bij – gelukkig. Dat zijn nog geen grote drama’s. Met enkele minuten vertraging zijn we begonnen aan de wandeling en ondertussen kregen we het nieuws dat het met Arlette goed ging, dat ze pillekes had gekregen en dat ze een nieuwe kop had gekregen. Wij benieuwd natuurlijk. 

Misschien toch nog eventjes informeren dat we gingen wandelen in Kiewit – landschapwandeling Bokrijk en Kiewit. Zowel in Bokrijk als in Kiewit (voor het eerst kan men tussen beiden domeinen vrij wandelen –  van meer dan 100 ha groot) kan men verschillende routes uitkiezen en bewandelen. In de namiddag zouden we dan door het arboretum wandelen en uiteraard er een paar lussen aanbreien. 

Tijd voor de lunch: een boterhammetje, een sandwich een biertje of een frisdrankje, het ging er weer allemaal goed in. Ondertussen kwamen Arlette, onder oorverdovend applaus van het gezelschap, het terrein op gewandeld. Alles was in orde, haar hoofd zag er netjes uit, maar er werd haar wel aangeraden van niet te wandelen. We zijn nog wel iemand vergeten: Theo, haar echtgenoot, die heeft zijn echtgenote moreel bijgestaan en had echt wel zin in een lekker biertje. Daar kunnen we inkomen na al de emoties van die ochtend. Jos heeft de administratieve kant op zich genomen en heeft alles in orde gebracht voor de verzekering. Bedankt Jos. 

Onze lichamen waren weer gevoed voor de namiddagwandeling. Een heerlijke wandeling in het arboretum, prachtig aangelegd en netjes onderhouden. Een museum bracht ons verder op de hoogte van de verschillende diersoorten die er aanwezig waren, verschillende geuren en verschillende planten – kortom over de fauna en flora aldaar. Prachtige hoekjes met banken werden aangebracht die de bezoekers de gelegenheid gaven om te mijmeren, te bezinnen, te liefkozen (voor dat laatste hadden we geen tijd – wandelen zouden we doen).

 “Het Wik” werd eveneens bezocht. Het is een natuurgebied op het Domein van Bokrijk dat een geschikt leefgebied is voor waterplanten en dieren. De rust die men daar kon vinden was overheerlijk. We hopen dat dit stukje natuurschoon nog lang mag behouden blijven. En zo kwam er bijna een einde aan de wandeling en in de late namiddag dachten we aan een lekkere frisse pint. Op het terras van Puur-Puur, vond Roger een mooie zitplaats, echt geschikt voor Kaddish – een beetje afgezonderd van de massa – onze zitplaats was stijlvol gekozen. De bestelling werd opgenomen en wij keken bijna de pinten van den toog. Op het moment dat de kelner naar ons toe kwam, kreeg die een geweldig applaus – het bier was gearriveerd. Auf Berg un Tal gehen wir unsere Grimbergen halen und Jos soll bezahlen. En gie gelooft dat (sorry Hans en Liliane, we weten wel dat het “holen” moet zijn – maar het rijmpje moest kloppen). Marc, jij kunt echt optreden als stand-up comedian. Ik zou zeggen: wat denk je van een extra voorstelling op een wandelweekend? 

Herman had liever een ander contact. Die zat met een radio op zijn hoofd. Hij zat er heel vredig bij, het was net of de antenne hem in hogere sferen bracht en hij contact zocht met het bovennatuurlijke – ontdekking van een nieuw leven in het heelal. Maar op een gegeven moment kwam hij terug met zijn voeten op de grond – hij hoorde dat den Antwerp had verloren. Dat was wel een zeer ontnuchterend moment. Maar Herman kwam dit snel te boven. 

Na het heerlijke bier in ons keelgat te hebben gegoten, werden we verzocht om plaats te nemen aan tafel: de menu was als volgt: waterkerssoep, kalkoenfilet met champignons en frietjes en daarna de keuze tussen een stukje Liiimbuuurgse Vlaaaai of ijs. Ik moet wel zeggen, we zijn toch wel al veel in de Limburg gaan wandelen, en het is nog steeds fijn om in de Limburg te zijn. Vriendelijke en gastvrije mensen: het is niet voor niks dat het gastvrije Limburg erg in trek is. Ik had zowel een beetje de indruk dat de hoofden van onze  Kaddishleden rood begonnen te worden, en dat zonder klop van een koffer. De zon, een briesje tijdens de schitterende wandeling hebben ervoor gezorgd dat we een gezonde kleur hadden.

Rond 21:00 werd de afzwaai geblazen richting Schoten. Het was weer een schitterende dag, mooie natuur, goed gegeten en gelachen, elkaar emotioneel gesteund en uiteindelijk allemaal tevreden in de auto gestapt en naar huis gereden. Het was een echt vakantiegevoel en dit dank zij de drie musketiers, Marc, Herman en Walter (die heeft een zeer belangrijke rol want hij houdt alles goed in de gaten). “Zullen we het nog een keertje overdoen want het was zo naar mijn zin”.

Als we maandagochtend terug in onze routine zitten, is het altijd wel eventjes slikken. Tja maar wat wil je, centjes verdienen om met Kaddish te kunnen meegaan.  Marc geeft ook het volgende advies vóór dat de wandeling begint: u parkeert  uw wagen, u doet de koffer open, u neemt uw bottinekes en andere benodigdheden uit de koffer, u doet een paar passen achteruit, u kijkt of er niemand achter u staat en dan pas doet u de koffer dicht.  Misschien is dit geen slecht idee, want anders gaan er nog koppen rollen denk ik.

Beste wandelvrienden, dinsdagochtend in de tram las ik een artikel waarin stond dat “kortzichtigheid de manier is waarop we omgaan met het probleem van de globale opwarming. We hollen maar verder, en ook de regeringen laten zich op de eerste plaats drijven door financiële en economische belangen en dit is ook voelbaar in relaties tussen mensen – het egoïsme en individualisme. Gelukkig dat deze mentaliteit bij Kaddish niet voelbaar is. Zoals we nu bezig zijn,  halen we er alleen maar voordeel uit. Ik zou zeggen, hou jullie haaks en tot de volgende wandeling.

Kathy