Terugblik op de wandeling

Grotten zo groot als een dorp

Dat dit mooie dorpje Kanne omringd is door heuvels is prachtig.  Maar dat deze heuvels zó zijn uitgegraven dat er een onderaards dorp in kan passen is zeer opmerkelijk. Zo’n 2000 jaar geleden wonnen de Romeinen er al mergelsteen om hun villa’s en tempels mee te bouwen.  In de loop der eeuwen werd de doolhof van gangen en galerijen alsmaar verder uitgegraven. In Kanne alleen al heeft men zowat 3.000 galerijen uitgegraven onder een basisoppervlakte van nagenoeg 60 ha. - zo’n 300 kilometer doolhof. De grotten horen toe aan de bezitters van de bovengrondse terreinen en er zijn veel landbouwers die de onderaardse gangen verhuren of gebruiken als opslagplaats. Door de gangen die een breedte hebben van ± 4 à 5 meter en een hoogte van 6 à 10 meter lopen betonwegen die uitkomen op mergelsteenexploitaties, champignonkwekerijen, een ondergronds museum en zelfs een heuse feestzaal “de grotten van Kanne” welke bereikbaar is met een treintje. De constante temperatuur van 11° is uitstekend voor het rijpen van het grottenbier en het kweken van champignons (kampernoelies) en “die van Kanne zijn de beste”. Streep door de rekening van velen onder ons want : er waren geen champignons in voorraad om te kopen (snif snif).

In het museum vindt men enorme muurschilderingen van prehistorische dieren en planten welke in 1954 werden aangebracht en tevens fossielen uit de Krijtzee welke gevonden werden in de mergellagen. Onze “deskundige” en amusante gids gaf eveneens de nodige uitleg over de plaatselijke bevolking, de vleermuizen. In de mergelgrotten hebben zich al vaak instortingen voorgedaan maar niet in Kanne, waar het “dak” van de grotten gemiddeld 40 meter dik is. Na de rondleiding spoedde iedereen zich naar buiten om terug een beetje op te warmen in een lekker zonnetje. 

Natuurwandeling met vergezichten

Aansluitend, hoewel het al namiddag was, vertrokken we direct voor onze natuurwandeling. Van de dorpskern, waar op het Statieplein een Kannefeest plaatsvond in het kader van de wedstrijd “mooiste dorp van Vlaanderen”, via de 15^e-eeuwse Sint-Hubertuskerk met haar mergelstenen toren, “bestegen” we de Sint-Pietersberg. Onderweg werd een mooi plaatsje gevonden om te picknicken in de natuur. Boven op deze 8 km lange Sint-Pietersberg ligt het plateau van Caestert, een uitzonderlijk en uiteraard beschermd natuurgebied met een grote verscheidenheid van planten en dieren. Van  hieruit hadden we ook zeer mooie vergezichten op de schilderachtige omgeving : het Maasdal en het Albertkanaal.

Het uitzicht van Kanne wordt vooral bepaald door de omringende mergelheuvels, met name de Muizenberg en de Sint-Pietersberg beide gescheiden door het Albertkanaal en met elkaar verbonden door een voor het dorpje imposante nieuwe brug. We passeerden enkele grenzen, namelijk : België - Nederland, Vlaams - Limburg en Waals Limburg. Beneden kwamen we uit aan de Maas en terwijl we langs de Maasboulevard gingen konden we genieten van het zicht op enkele reigersnesten. Aan de sluis gekomen scheidden zich onze wegen.  Sommigen gingen via het Albertkanaal terug naar Kanne en anderen zetten hun weg verder langs de oevers van de Maas. In Lanaye, het keerpunt, werd een sanitaire (en andere) stop ingelast in een plaatselijke kantine en ging het hierna terug richting sluis maar dan via de boorden van het Albertkanaal. Vanaf de sluis via de trekweg Caestert en over de rivier de “Jeker” terug naar Kanne.

Eens terug “thuis” werd gauw van schoeisel verwisseld om op het terras nog wat na te genieten bij een frisse pint.  En dan “aan tafel”!We werden vergast op een slaatje als voorgerecht en ne fermen biefsteak met kroketjes en groentjes en (hoe kan het anders) champignonsaus.  Als toetje, om de gaatjes te vullen, nog een ijsje. Rond halfnegen werd de terugweg aangevat na het nodige afscheid “tot volgende keer”. En nog een verzoekje van onze gastvrouw : “vergeet niet uw stem uit te brengen voor ons mooiste dorp van Vlaanderen”.

Dank aan Louise Goiris voor de organisatie van deze prachtige dag.

Liliane